Sycylia

       Dzisiaj chciałabym opisać Wam moje wrażenia z wycieczki objazdowej z biura podróży Rainbow. Wycieczka miała nazwę: „Sycylia – wyspa niezwykła”. I faktycznie jestem zdania, że jest to niezwykła wyspa.

Troszkę informacji ogólnych na temat Sycylii:
Państwo –Włochy
Największe miasto – Palermo
Powierzchnia – 25 710 km2
Liczba ludności – 5 036 666

Herb

Flaga

Szczegółowy podział administracyjny:
Liczba prowincji – 9
Liczba gmin – 390

       Sycylia jest największą wyspą na Morzu Śródziemnym, położona jest na południe od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją Cieśnina Mesyńska. (Jej powierzchnia to ponad 25 tysięcy kilometrów kwadratowych). Wraz z wyspami Liparyjskimi, Egady, Pelagijskimi i Pantelleria tworzy od 1946 roku region autonomiczny we Włoszech. Wyspa ta ma kształt trójkąta, którego boki tworzą: Morze Tyrreńskie od północy, Morze Jońskie od wschodu i Cieśnina Sycylijska od południowego zachodu. Sycylię od kontynentalnej części Włoch oddziala Cieśnina Mesyńska, której szerokość w najwęższym miejscu wynosi 3 km. Najwyższym wzniesieniem na wyspie jest wulkan Etna (3323m n.p.m.). Jest to równocześnie najwyższy aktywny wulkan w całej Europie. Dalej na południowym wschodzie znajduje się niższe pasmo górskie – Monti Iblei (986 m n.p.m.). Północna część wyspy to głównie łańcuchy będące przedłużeniem Apeninów, takie jak: Monti Peloritani, Monti Madonie i Monti Nebrodi. W północno – zachodniej części wybrzeża znajduje się góra Sparagio o wysokości 1110 m n.p.m. Z 6 aktywnych włoskich wulkanów, aż 3 znajdują się na Sycylii. Etna jest aktywna od 550 tys. lat. Kolejnym wulkanem jest wulkan Stromboli, z którego ciągle unosi się stróżka dymu. Wulkan Stromboli jest jednocześnie wyspą, tak jak zresztą wulkan Vulcano. Dodatkowo na wyspie Vulcano znajdują się baseny błota siarkowego oraz Baja Negra, czyli plaża z czarnym piaskiem wulkanicznym. Na Sycylii panuje klimat śródziemnomorski z łagodną i wilgotną zimną oraz suchym i gorącym latem. Wybrzeże charakteryzują temperatury porównywalne z panującymi w Afryce Północnej, za to w miesiącach zimowych Etnę pokrywa śnieg. Sycylia jest podzielona na 9 prowincji: Palermo, Katania, Mesyna, Syrakuzy, Trapani, Ragusa, Caltanissetta, Agrigento i Enna. Na Sycylii rzadko padają obfite deszcze. Wyspa ma tylko jedno naturalne jezioro – Lago di Pergusa. Największe rzeki tej wyspy to: Simeto, Alcantara, Salso, Platani. Obecnie środkowa i południowa część Sycylii niemal całkowicie pozbawiona jest lasów. Ich miejsce zajęły południowe krzewy oraz opuncje.

Gospodarka

       Winorośl była tu uprawiana od czasów greckich. Przez długi czas Sycylia była największym regionem winiarskim we Włoszech. Deserowe wino marsala jest produkowane od XVIII wieku. Większość win sycylijskich nie cieszyła się uznaniem i była sprzedawana w hurcie, lecz od lat 90. XX wieku producenci coraz częściej zaczęli stawiać na jakość, a nie ilość. Popularnymi lokalnymi odmianami winorośli są: białe catarratto bianco, inzolia, grillo i grecanico dorato (garganega) oraz czerwone nero d’avola, frappato i nerello mascalese.

Troszkę historii:

       „Pierwszymi znanymi mieszkańcami Sycylii byli Sykanowie, Sykulowie i Elymowie. Od XI wieku p.n.e. wyspa była kolonizowana przez Fenicjan, którzy założyli Palermo (wtedy Panormus). Od VIII wieku p.n.e. rozpoczęła się grecka kolonizacja wyspy. Kolonizatorzy z Hellady założyli takie miasta jak: Syrakuzy, Katanię i Mesynę (wtedy zwaną Zancle). Greckie miasta rozwijały się wspaniale stając się jednymi z ważniejszych miast greckich starożytnego świata (np. Syrakuzy). Właśnie to miasto w V wieku p.n.e. objęło władzę nad resztą greckich kolonii. W tym czasie odżyły też za sprawą Kartaginy fenickie wpływy na wyspie i po ciężkich bojach z Grekami Kartagińczycy opanowali przed rokiem 400 p.n.e. zachodnią część wyspy. Aż do III wieku p.n.e. trwały grecko-kartagińskie walki o panowanie nad Sycylią. Wtedy to do konfliktu włączyła się Republika rzymska.
       Po pierwszej wojnie punickiej Rzym wyparł Kartaginę z wyspy, a następnie w roku 215 p.n.e., po śmierci ostatniego władcy Syrakuz, stał się jedynym właścicielem wyspy, czyniąc z niej rzymską prowincję. Pod rządami Rzymian Sycylia stała się spichlerzem Rzymu. Główną siłą roboczą byli niewolnicy, którzy wzniecali wiele powstań (m.in. w latach 135-132 p.n.e. i 104-100 p.n.e.), bezwzględnie stłumionych przez wojska rzymskie.
       W połowie V wieku naszej ery Sycylia znalazła się w rękach Wandalów, którzy niewiele wcześniej opanowali Afrykę Północną. W roku 493 wyspę zdobyli Ostrogoci, a w 535 została wcielona do Bizancjum przez Belizariusza. W IX wieku (828) Sycylię podbili Arabowie i następnie rządzili nią przez kolejne dwa stulecia. Wyspę z rąk arabskich wydarli w latach 1060-91 Normanowie pod wodzą Rogera I. Roger II został w roku 1130 pierwszym królem Sycylii. Władca ten miał duży udział w przekazaniu arabskiej wiedzy Europie. Po śmierci ostatniego z normańskich królów w roku 1189, nowym władcą Sycylii został Święty Cesarz Rzymski Henryk VI (w 1194 koronował się w sycylijskiej stolicy), a później Fryderyk II, który rządził wyspą od 1197 do 1250 roku.
       W roku 1266 papież Klemens IV koronował Karola I z dynastii andegaweńskiej, który wcześniej zamordował syna Fryderyka II, Manfreda, na króla Neapolu i Sycylii. Rządy Karola I zostały przyjęte z dużą powściągliwością i 30 marca 1282 wybuchła rewolta, która określana jest w literaturze jako nieszpory sycylijskie. Sycylijczycy powołali na króla Piotra III z Aragonii. Wywołało to wojnę między Andegawenami i Aragonią. 31 sierpnia 1302 działania wojenne zostały zakończone pokojem w Caltabellotta. Władcą Sycylii został Fryderyk II (1296-1337) z Aragonii, a południowe Włochy pozostały w rękach Andegawenów. Po wygaśnięciu sycylijskiej linii aragońskiej dynastii w roku 1409 władzę na wyspie objęła główna linia z Aragonii. Trzydzieści trzy lata później, w 1442, Alfons V Aragoński zjednoczył Sycylię z królestwem Neapolu.
       Na początku XVI wieku władzę w Hiszpanii (a tym samym i na Sycylii) przejęli Habsburgowie. Po nich rządy nad wyspą przejęli Burbonowie (1735). W roku 1816 południowe Włochy i Sycylia zostały zjednoczone przez Ferdynanda I, tworząc Królestwo Obojga Sycylii. W pierwszej połowie XIX wieku wyspą wstrząsały rebelie (w roku 1820 oraz w latach 1848-49).
      W roku 1860 na czele swoich oddziałów wylądował na Sycylii Giuseppe Garibaldi. Opanował wyspę, a ta wkrótce przyłączyła się do królestwa Sardynii, aby potem wraz z całym królestwem wejść do zjednoczonych Włoch. O wejściu w skład Włoch zadecydował plebiscyt z 1861 roku. W ramach państwa włoskiego Sycylia była biednym, prowincjonalnym regionem.
       Podczas drugiej wojny światowej (1943 rok) na wyspie wylądował silny desant aliancki i po trwających blisko miesiąc walkach opanował Sycylię. W 1947 wyspa otrzymała autonomię. Najpoważniejszym problemem wyspy po drugiej wojnie światowej była bardzo silna mafia, która zdominowała miejscową gospodarkę i politykę. Po zabójstwach włoskich sędziów śledczych Giovanniego Falcone i Paolo Borsellino w 1992, władze przystąpiły do zdecydowanej walki ze zorganizowaną przestępczością na wyspie i do 1998 mafia została znacznie osłabiona. Mimo silnego wsparcia gospodarczego władz w Rzymie, Sycylia jest nadal jednym z biedniejszych regionów Włoch”.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Podróże zagraniczne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *